Opinie
5

Column: LottoNL-Jumbo en het harde verdict van de Ronde

Wieler Revue blikt terug op de Ronde van Vlaanderen.

De Ronde van Vlaanderen deed genoeg stof opwaaien. Letterlijk, maar zeker ook figuurlijk.

Zo werd duidelijk dat Philippe Gilbert zijn vorm van 2011 terugvond en zowel Peter Sagan als Greg van Avermaet niet goed genoeg waren. Niki Terpstra belandde op het podium, maar was lang onzichtbaar. Dylan van Baarle was in koers de beste Nederlander maar eindigde vierde. En waar was Team LottoNL-Jumbo?

Ouderwetse solo Gilbert

Philippe Gilbert won op prachtige wijze de Ronde van Vlaanderen.

Het was een weerzinwekkend beeld. Waar wereldkampioen Peter Sagan vorig jaar kort na de streep voor een wheelie koos, was dat niet genoeg voor Belgisch kampioen Philippe Gilbert.

Toen de herboren ex-wereldkampioen de streep in Oudenaarde naderde, haalde hij het in zijn hoofd om de tegenstand nog meer te degraderen dan hij al op de fiets deed. Hij stapte af en hief zijn fiets in de hemel. Het was alsof hij wilde onderstrepen wat hij had gedaan.

Een solo van vijftig kilometer, met tweemaal de Oude Kwaremont en de Paterberg, de Koppenberg en de Taaienberg. Hij werd door alle commentatoren voor krankjorum uitgemaakt. Maar wat de commentatoren toen nog niet wisten, was dat deze Gilbert die van 2011 benaderde.

Met dat oordeel moeten we nog rustig zijn, want destijds ging de in de Tour de France geblondeerde Belg ook mee over grote cols. Maar deze solo van Gilbert zagen we wel eerder. In zowel de Omloop Het Volk van 2006 als die van 2008 deed hij hetzelfde. Er stond geen maat op Gilbert. Niemand kwam in de buurt. Een heroïsche zege.

Sagan en Van Avermaet zijn niet super

Peter Sagan en Greg van Avermaet op de Oude Kwaremont.

Wie ook niet in de buurt kwamen, waren de twee andere topfavorieten voor winst in de Ronde. Peter Sagan en Greg van Avermaet reden vanaf de Muur van Geraardsbergen achter de feiten aan. 

Reden? Ze zaten te ver van achter. Te ver van achter, op de Muur van Geraardsbergen. De moeder aller hellingen in de Vlaamse Ardennen. Hoe krijg je het in hemelsnaam voor elkaar daar te ver te zitten?

Voor Van Avermaet is de oplossing simpel. Op de persconferentie voorafgaand aan de Ronde zei hij: "Het is goed op de Muur terug te hebben in het parkoers, maar ze gaat geen beslissende rol spelen." Naïef koersgedrag dus. Slapen. In de belangrijkste wedstrijd van het jaar voor de olympisch kampioen. Hetzelfde geldt voor de wereldkampioen, die erna overigens het gat naar de groep-Gilbert niet kon dichten.

Wat als ze niet waren gevallen? Wat als, inderdaad. Op je fiets blijven zitten hoort bij het wielrennen. Daar was onze favoriete wereldkampioen dan weer goudeerlijk in. Van Avermaet haalde een klassieke passage aan: "Er had meer in gezeten." Maar nog altijd heeft hij geen Monument op zijn schoorsteen staan en Gilbert wel. Drie van de vijf. Juist die Gilbert, die bij BMC Racing Team nooit de Ronde mocht rijden vanwege Van Avermaet.

Terpstra en Van Baarle

Niki Terpstra eindigde derde, Dylan van Baarle vierde.

Met Gilbert en Van Avermaet mocht Niki Terpstra mee op het podium. Als een duveltje uit een doosje verscheen de Nederlander van Quick-Step Floors in de derde groep bij het aansnijden van de Paterberg. Dylan van Baarle reed kort voor de groep uit en samen met Van Avermaet greep Terpstra zijn landgenoot kort na de Pater.

Blijkbaar is Terpstra in een sneltreinvaart de Oude Kwaremont op gereden. Omdat Gilbert vooraan reed, moest de Nederlander zijn benen stil houden. Dat hij de sprint voor de tweede plaats niet won, was dan ook een grote verrassing. Maar net als twee jaar geleden tegen Alexander Kristoff reed Terpstra, toch een volleerd baanrenner, een vreemde sprint.

Van Baarle moest genoegen nemen met de vierde plaats. Zonde, want hij verdiende de derde stek meer dan Terpstra. Eens te meer bleek dat Van Baarle geweldig kan pieken en dat de renner van Cannondale-Drapac een koers goed kan lezen. We zijn benieuwd naar hem aankomende zondag. Wellicht kan hij opnieuw verrassen, deze keer in Roubaix. Alhoewel, als je zesde en vierde wordt in de Ronde van Vlaanderen, ben je dan nog een verrassing?

LottoNL-Jumbo weer afwezig

Lars Boom was amper in beeld.

Wat geen verrassing mocht heten, was de totale afwezigheid van Team LottoNL-Jumbo in de zoveelste voorjaarsklassieker. Buiten een puike Omloop Het Nieuwsblad van Timo Roosen was de gele Lotto-brigade tot nog toe het gehele voorjaar niet bij de les. Niet goed genoeg, niet goed gepositioneerd: helemaal niks.

Het verdict is hard, maar zelfs de ploegleiding van Team LottoNL-Jumbo vond het niet verrassend dat er niet werd gepresteerd. "Je probeert met deze groep zo ver mogelijk te komen. Jos van Emden valt op een vervelend moment en Lars Boom valt op de Pottelberg. Dan wordt het niet makkelijk."

Een plausibele verklaring. Maar feit is: op de Pottelberg was Boom al lang niet meer in beeld. Zijn koers, Parijs-Roubaix, komt eraan. Het is al lang geen twee voor twaalf meer voor hem, maar kwart over twee. Boom is 31 jaar oud en heeft weliswaar in zowel de Tour de France als de Vuelta a Espana een prachtige ritzege geboekt, maar voor zijn talent heeft de Noord-Brabander veel te weinig uit zijn carrière gehaald.

Zondag in Roubaix dan maar? Nee, dat wordt hem niet. En achteraf weer hetzelfde riedeltje: "Het is misschien niet eens verrassend dat er niet goed werd gepresteerd." Boom en Team LottoNL-Jumbo moeten goed nadenken. Want stel dat Steven Kruijswijk niet aan de torenhoge - wellicht tegen Nairo Quintana schier onmogelijke - verwachtingen (eindwinst) voldoet, gaat de ploeg een slecht jaar tegemoet.

Foto's: Cor Vos

Word nu abonnee van Wieler Revue!

JA, IK WORD NU ABONNEE!

Gerelateerd nieuws